Fourteenth blog post

Ik wil ik wil ik wil ik wil ik wil… IK WIL!

Ik wil sporten. Ik wil routine. Ik wil graag even twee uurtjes trainen. Ik wil lekker in mijn vel zitten. Ik wil fit zijn. Ik wil lezen. Ik wil leren. Ik wil foto’s maken en foto’s bewerken. Ik wil mijn cursus afronden en nog meer cursussen volgen. Ik wil die cursus in de praktijk brengen. Ik wil mijn website voor Onderwhys bouwen. Ik wil dat concept goed op papier zetten. Ik wil er zijn voor mijn kinderen en dit avontuur in de States vooral ook gebruiken om er voor hen te zijn. Ik wil ze begeleiden. Ik wil ze stimuleren en uitdagen. Ik wil ze verwennen, ik wil ze opvoeden. Ik wil playdates voor ze regelen. Ik wil vrijwilligerswerk doen op hun school. Ik wil ze meenemen op avontuur en de wereld laten zien. Ik wil ze thuis laten zijn, in rust.

Ik wil zelf de omgeving verkennen, wat is er nog veel te zien en ontdekken! Ik wil trips in de States plannen. Ik wil rust, thuis zijn, bankhangen en Netflix bingewatchen. Ik wil koken, een volle koelkast hebben en dus boodschappen doen. Ik wil nieuwe recepten uitproberen. Ik wil het huis schoonmaken en zorgen dat het heerlijk op orde is.

Ik wil energie en aandacht hebben voor mijn man wanneer hij weer thuiskomt na zijn werkdag, samen de avond vieren met een fles wijn. Praten. Toekomstplannen maken. Ik wil onze families in Nederland spreken, mijn broer in Tokio, de familie in Suriname. Ik wil contact houden met vriendinnen thuis, en ik wil ook investeren in al mijn nieuwe vriendschappen hier.

Ik wil ik wil ik wil ik wil…

Dan komt Elle naar me toe en zegt voor de derde keer in 1 gesprek: “Ik wil [….]” Ik onderbreek haar en zeg: “Je moet eens stoppen met al dat ik wil ik wil ik wil!” En dan kijk ik in haar schitterende diepbruine ogen en zie en hoor mezelf…

Langzaam leer ik mezelf en mijn ‘ge-wil’ bedwingen, vormgeven. Ik kan de onrust steeds beter beteugelen, een plaats geven. Ik ga vandaag NIET sporten. Ik ga vandaag alleen maar zorgen voor het huis. En morgen de boodschappen. En de dag daarna dan weer sporten. En het is goed zo. Ik blijf ontdekken, ik blijf me verwonderen. Ik had het liefst al tien keer een blog geschreven, maar de realiteit is dat de dagen in de VS voorbij vliegen. Dagen die me frustreren, waarop ik niks gedaan krijg behalve dus 1 onderdeel van mijn enorme wishlist. In de VS doe je alles met de auto. Ik rijd dan even naar de Walmart, en dat kost me 30 min heen en 30 min terug. Ik kan ook dichterbij naar de Walmart, maar daar zit dan weer geen Aldi of H-Mart bij in de buurt en die heb ik nodig. Boodschappen doen kost mij hier in de VS dus een dag in de week. Een DAG! Half uur naar supermarkt 1. Dan daar een uur shoppen. Door naar supermarkt 2. Daar binnen 20 minuten klaar, maar dan nog naar de laatste supermarkt, nummer 3. Dan heb ik alles binnen, maar moet ik als een gek naar huis scheuren om alles uit te pakken en in te ruimen. Een blik op de klok: nog 30 minuten, dan moet ik alweer richting de carpool rij, dan zit hun schooldag er weer op. En soms moet ik dan de dag erna zelfs naar nog een supermarkt, omdat ik 1 specifiek ding nog niet kon bemachtigen. Van tevoren had ik dit nooit gedacht, noch verwacht.

Ik verwonder me nog elke dag. Ik wilde zoveel toen we hierheen verhuisden. Men zei: “Jij gaat binnen no-time aan de bak, jij kunt echt niet niks-doen!” En nu na anderhalf jaar heb ik eindelijk mijn werkvergunning aangevraagd en ontvangen. Maar daar was eerder echt geen ruimte voor. En pas nu realiseer ik me ten volste hoe het is, verhuizen naar de VS. Dat ‘aan de bak gaan’ nog niet zo makkelijk is. Ik wil wel, maar vind door de bomen het bos nog niet. In een van de volgende blogs zal ik eens een blik werpen op wat het betekent om hier als partner van mijn man te zijn, en hoe het is om je weg te vinden vanuit je professionele identiteit.

Ik wilde zoveel sinds we terugkwamen uit Nederland deze zomer. En wat is er alweer veel gebeurd. De kinderen groeiden zo’n 10 centimeter! Allebei in een nieuwe klas gestart. Tegelijkertijd bezig met hun Nederlandse les om bij te blijven met groep drie en groep vier. Inmiddels volledig geïntegreerd ook gestart met naschoolse activiteiten zoals pianoles, ‘coding in Minecraft’, zwemles. We’re making it work, met al Ronald zijn werkreizen. We hebben er weer een prachtige roadtrip op zitten, van hier naar Zuid-Florida en via adembenemend Charleston weer terug. Er staan al reizen en roadtrips gepland naar Nederland, Ohio en de Great Smoky Mountains op de grens tussen North Carolina en Tennessee. Summer camps. Een ten mile run in april! Oh en een moeder-zoon-weekend New York City aankomend weekend. Omdat het kan, omdat New York maar een paar uurtjes in de bus is en hij net een prachtig werkstuk maakte over het Vrijheidsbeeld. En hoe cool is het dan om daar eens samen een dagje rond te lopen en zijn werkstuk te laten leven. Het leven hier is groots en soms verdwaal ik in alle mogelijkheden en wensen. Maar met (inmiddels) veel plezier dwaal ik verder en verwonder ik me weer opnieuw!

511fb3aad84e0fb52197309c564dcf72

4 thoughts on “Fourteenth blog post

Add yours

  1. Lieve Lies
    Wat heb je dit weer geweldig geschreven.
    En wat groei jij elke keer als ik een blog lees. Zoveel liefde en ook inzichten voor jezelf en alles wat je liefhebt.
    Ook nog super lief het aanbod aan Thijs en Florine. Ze hebben net met zeekoeien gezwommen en genieten van hun reis.

    Liefs van ons xx

    Liked by 1 person

  2. Jij komt er wel! Voor jezelf al het belangrijke bepaald en de rest komt wel. En dat werken hier! Leuk, maar ook niet alles. Part time is er bijna niet en met full time moet je weer kinderopvang regelen en je eigen ziekenkosten gaan betalen. Maar ik ben het met je eens dat boodschappen doen hier veel tijd kost. En doe ik mijn boodschappen maar in een supermarkt, tenzij ik prei wil eten, dan moet ik naar de H-markt.

    Liked by 1 person

  3. Zo herkenbaar! Zelfs nu de kinderen volwassen zijn. Kleine kinderen waren ook zo druk en het leren hoe het schoolsysteem in elkaar zit. Ik ben letterlijk met de kinderen Amerikaans geworden in denken en kennis. Je moet ook nog wat tijd nemen om Washington en omgeving te leren kennen en ik help je daar graag mee! Na 35 jaar hier heb ik nog niet alles gezien. Succes met de lijst van wensen!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: